1966
W sześćdziesiątym pierwszym roku życia osiągnąłem to, co normalnie człowiek zdobywa około trzydziestki: życie rodzinne, mieszkanie, pieska, kotka, wygody… A też niewątpliwie (wszystko o tym świadczy) stałem się «pisarzem». Dziennik, 1966
Od 1965 roku, rozpoczyna się międzynarodowa kariera Witolda Gombrowicza. Ukazują się tłumaczenia na francuski, portugalski, hiszpański, włoski i angielski.
Pornografia ukazuje się po angielsku i po norwesku, Kosmos po francusku (tłum. Georges Sédir) w wydawnictwie Denoël.
We wrześniu gotowa jest Operetka, która Gombrowicz wysyła do Kultury. Tu ukazuje się również w jednym tomie Dziennik 1957-1961.
Tłumacze Iwony, Konstanty Jeleński i Geneviève Serreau, przygotowują francuską wersję Operetki, którą osobiście poprawia sam Gombrowicz. Pracuje stale nad Dziennikiem dla paryskiej Kultury.
Witold Gombrowicz z Kotem Jeleńskim w Vence. Foto: Bohdan Paczowski.
Witold był taki sam w Argentynie, śpiąc na gołej ziemi w Morón czy mieszkając u poczciwej pani Elsy przy ulicy Venezuela, co w Vence, przy placu du Grand-Jardin: ślimak był nieskończenie mocniejszy od skorupy. Myślę, że przedmioty były mu obojętne. Mieszkanie meblował wyobraźnią. Tu strzałka: do lasu, tam: do zamku, trochę jak w teatrze szekspirowskim. Mam kilka fotografii Witolda: Witold w sypialni, na łóżku. Witold idący do stołu. Witold na balkonie. Z lornetą. Kot Jelenski, w Gombrowicz w Europie Rity Gombrowicz |
10 grudnia francuska telewizja emituje poświęcony Gombrowiczowi program «Lire» nr 25 (reż. Costelle i Lajournade) z udziałem François Bondy’ego, Luciena Goldmanna, Kota Jeleńskiego, Allana Kosko i Jorge Lavelliego.
W Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie Alf Sjöberg inscenizuje Ślub.
"Ślub" reż. Alf Sjöberg, Sztokholm, 1966.
|
|
|
|
Witold Gombrowicz - Polska wersja
